Bir Hayal: Sezen Aksu’yla Rakı Eşliğinde Sohbet

Bugün bloguma, Sezen Aksu’ya hayran, onu çok seven Melek Ablama sorduğum bir soruyla başladım:
“Bir hayalin var mı?”

Hiç tereddüt etmeden cevapladı:
“Tek bir hayalim var… Sezen Aksu’yla bir gece rakı eşliğinde sohbet etmek.”

Gülümsedim. Ama gerçekten merak ettim:
“Neden?” dedim. “Neden bunu bu kadar çok istiyorsun?”
Ve başladı anlatmaya… Onun ağzından Sezen Aksu’yu dinlemek, kelimenin tam anlamıyla yüreğime dokundu.
Çok duygulandım, çok etkilendim. Sizlerle de paylaşmak istedim.

Dedi ki:

“Gençliğimizde, toplum baskısı yüzünden dile getiremediğimiz duygularımıza tercüman olurdu Sezen. Biz sustukça o konuştu. Biz gizledikçe o söyledi. Şarkılarında hem gözyaşı vardı hem umut… Ezgileriyle hem ağlattı hem gülümsetti.”

Gerçekten de öyleydi…
Sezen Aksu sadece bir şarkıcı değil, bir devrin sesi, bir neslin aynasıydı.
Bazen Türk halk müziğinden beslendi, bazen dünya müziğinden ilham aldı.
Halk ozanlarının sözleriyle harmanladı duygularını; kimi zaman evrensel bir melodinin peşine takıldı.

Melek Ablam, sahnesine bir kez tanıklık etmiş.

“Hem çok eğlenceliydi, hem çok derin,” dedi. “Onu izlerken hem güldüm hem düşündüm.”

Sezen Aksu’nun müziği sadece kulağa değil, yüreğe ve vicdana da hitap eder.
Toplumsal meselelere duyarlılığı, kültürel kimlik arayışlarına değinmesi, onu sadece bir sanatçı değil, aynı zamanda bir hikâye anlatıcısı yapar.

Onun üretkenliği; yenilik arayışından, deneyimlerini sanatına yansıtmasından, içtenliğinden gelir.
Ve bu da onu hepimizin kalbinde özel bir yere taşır.

Belki de bu yüzden yıllar geçse de Sezen hâlâ bizimle.
Çünkü biz susarken o konuşmaya devam etti.
Çünkü hepimiz biraz Sezen’iz.